ပိေတာက္ပန္း

မဂၤလာ သၾကၤန္ပါ .. သၾကန္ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႔ ပိေတာက္ပန္းကဗ်ာေလးကို တင္ေပးပါတယ္ .. လာလည္ၾကသူအားလံုးေပ်ာ္စရာ သၾကၤန္ၿဖစ္ပါေစ .. ။

"'ပိေတာက္ပန္း' ကဗ်ာ ေရးျဖစ္တာ ကေတာ့ ပထမႏွစ္ ဘီေအတန္း ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ အိမ္ျပန္ လာရတယ္။ အိမ္ေခါင္း ရင္းမွာ ပိေတာက္ ပင္ႀကီး ရွိတယ္။ ဆရာ ကေတာ့ အမွတ္ တမဲ့ပဲ။ မနက္ အေစာႀကီး အိမ္ ေခါင္းရင္းမွာ ဆူဆူညံညံ အသံေတြ ၾကားရတယ္။ သႀကၤန္ ရက္မို႔ ပြင့္ေနတဲ့ ပိေတာက္ပန္း ေတြကို ခူးၾက၊ ခ်ဳိးၾကနဲ႔ကိုး။ အသံေတြ တိတ္သြားလို႔ ပိေတာက္ ပင္ႀကီးကုိ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကုိင္းေတြက က်ဳိး၊ အရြက္ေတြ ေႁကြနဲ႔ အ႐ုပ္ ဆိုးၿပီး က်န္ခဲ့ တာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဒီကေန အေတြးေတြ ရလာတယ္။ တႏွစ္မွာ တခါ ပြင့္တဲ့ ပိေတာက္ကို မခူး ေစခ်င္ဘူး။ သူလည္း သူ႔ အပင္မွာ အလွဂုဏ္ ဝင့္ခ်င္ မွာပဲလို႔ ေတြးမိၿပီး ဒီကဗ်ာကို ေရးခဲ့တယ္။ ပန္းေတြကို အေၾကာင္း ျပဳၿပီး ေျပာခဲ့ ေပမယ့္ အႏွိပ္စက္ခံ၊ အညႇင္းပန္း ခံရ သူေတြ ဘက္ကို လိုက္ၿပီး ေရးတာပဲ။ ေက်ာင္းဖြင့္ေတာ့ (၁၉၂၈) မတ္လ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတုိက္ မဂၢဇင္းမွာ 'ပိေတာက္ပန္း' ကဗ်ာကို ပုံႏွိပ္ ေဖာ္ျပ ခဲ့တယ္။


ဆရာ စၿပီး ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ ေတြက ေရွးေရး ကဗ်ာ ေတြပဲ။ ေလးဆစ္ ဆိုလည္း ေလးဆစ္ ပုံစံ အတိုင္း။ သျဖန္ ဆိုလည္း သျဖန္ ဖြဲ႕နည္း အတိုင္း ေရးလိုက္ရင္ ၿပီးသြား တာပဲ။ ခံစား စရာ မလိုဘူး။ ေတြးစရာ မလိုဘူး။ ၾကာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မရွိဘဲ ေရးရတဲ့ ေရးနည္း ကားေတြကုိ ၿငီးေငြ႕ လာတယ္။ အဂၤလိပ္ ကဗ်ာေတြ ဖတ္၊ ေရွးေရး နည္းေတြ အတိုင္း မေရး ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ 'ပိေတာက္ပန္း' သံခ်ဳိကဗ်ာကို ေရးျဖစ္တယ္။ ေရးျဖစ္ေအာင္ အိုင္းခ်င္း ေပးတဲ့ အျဖစ္ ကေလး ကိုလည္း ေျပာျပ ၿပီးၿပီ မို႔လား။"



ပိေတာက္ပန္း
မခူးခ်င္စမ္းပါနဲ႔ ႏွစ္ဆန္းခါေတာ္မီမုိ႔
ဇေမာၻရည္ေျပေျပလိမ္းကာပါ့
ခပ္သိမ္းနယ္စုံစုံသို႔
ပြင့္ငုံကို လင့္ကုန္ၾကေတာ့လို႔
ေခါင္းႂကြကာ ဆာေ၀ေ၀နဲ႔
သူလည္းေလ ေလာကီသားလိုပါ့
ႂကြားခ်င္လွေပလိမ့္မယ္ …။
တသိန္တင့္ပါဘိ
တိမ္ျမင့္ ရီျပာျပာက
ၾကည္သာသာပင့္ေလအျဖဴးတြင္ျဖင့္
တီတာတာပြင့္ေရႊဖူးငယ္တို႔
လည္ယွက္ကာ ဘယ္ညာလူးေလေတာ့
သူတို႔လို ဘယ္သူျမဴးႏိုင္ပါ့
ထူးပါဘိတယ္ …။

တ၀ါ၀ါ ဆင္သကၤန္းရယ္က
ကမၻာမွာ ဘ၀င္ ခ်မ္းေစတဲ့
သာသနာ ရႊင္ရႊင္လန္းေအာင္လို႔
တမင္ မွန္းကာပါ့ သတိစြယ္
ရည္ရြယ္ေတာ့ သလား …။
ခူးပါနဲ႔ကြယ္
ပြင့္ဖူးမွာ အ၀ါျခယ္၍
မာလာအလယ္မွာ ႏႊဲခ်င္တဲ့ ႏွလုံးရယ္ေၾကာင့္
ႏွစ္ဆုံးကုန္အတာ၀င္သို႔
မာန္အင္ကို ဥာဏ္ဆင္ေမြးကာပါ့
အေရးအခါသာမွ
ခမ်ာမွာ တဂုဏ္ဆန္းရတယ္
ပန္းပိေတာက္မ်ား …။