အေၿဖမဲ့ ေမးခြန္းမ်ား

 

သာကီမြန္

ဘယ္ပန္းခ်ီေရးလို႔မမွီ

စိတ္ကူးအိမ္

ဒိုးကေလးေရးတဲ့ စိတ္ကူးအိမ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ..

လူနာ

ခ်စ္ဦးေႏြ

ေလ႐ႈးေတြေဝ့
႐ြက္ေၿခာက္ ေတြေသြ႕လို႕
ၿမဴေဝွ႕လို႕ မုန္းထမ္း႐ွာ
႐ိုးညွာတံေတြက်ဲ
စြတ္႐ႊဲတဲ့ ခႏၶာ
ပူၿပင္းကာ ေနထား
ရင္ဆိုင္အားမေလွ်ာ့
မ်ားေၿပာတဲ့လူသား
မုန္းထားၾကေစဦး
ေလ႐ႈးမွာေပ်ာ္ၿမဴး
႐ြက္ေၿခာက္ေတြခူးလို႕
ၿမဴထူးကိုေက်ာ္လႊား
႐ိုးညွာတံက်ဲမ်ားကို
ၿခယ္ဆြဲကာေႏြပံုရိပ္သို႕
ၿမတ္ႏိုးလို႕ခ်စ္သား ..............။

သိုးေက်ာင္းသားအခ်စ္

ေၾကကြဲစြာ နားလည္ခဲ့တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ
ရက္စက္တဲ့ နတ္ဖုရား
ေတာမွာဖြားလို႔
ျခေသၤ့မရဲ႔ ႏို႔စို႔ၿပီး
ႀကီးျပင္းလာသူပါလားကြယ္။

သူ႔ရဲ႔ ေတာက္ပတဲ့ မီးလွ်ံ
ငါ့ကို ရိုးတြင္းျခင္ဆီအထိ
ေလာင္ကြ်မ္းေစခဲ့တယ္။

ညမ်က္ခံုးေအာက္က
စူရွမာေၾကာတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္သူရယ္
မင္းရဲ႔ သိုးေက်ာင္းသားရင္ခြင္
တစ္ခါေလာက္ ျပန္ဝင္ပါဦးလား
တစ္ခါေလာက္ နမ္းပါဦးလား
ဪသာ္.. အခ်ည္းႏွီးအနမ္းဆိုတာလဲ
ၾကည္ႏူးမႈကို ေပးစြမ္းတာပါပဲ
ရက္စက္တဲ့မိန္းကေလးရယ္..။

သီယိုကရီးတပ္စ္
(ဘီစီ ၃၀ဝ-၂၅၀ခန္႔)

အခန္း

အခန္းဟာ
ကုဗတံုးဆန္ဆန္ပဲ
သူ႕ကိုသူ အလံုပိတ္ထားတယ္။
အခန္းနံပတ္
ဘယ္ေလာက္လဲလို႔ မေမးနဲ႔တဲ့
သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သူမရပ္တည္ဘူးဆိုပဲ။
အခန္းထဲမွာ
ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ျခင္းအႏုပညာဟာ
လွပစြာ ...
လိပ္ျပာသန္႕စြာ ...
ေနထိုင္တယ္။
အခန္းထဲမွာ
လျခမ္းေကြးေလးခပ္ပ်ပ် သာေနတယ္ ...
လျခမ္းကေလးေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
တစ္စံုတစ္ရာကို သူ မွ်ားေနရဲ႕ ...။
သူမွ်ားေနတာ ငါးတစ္ေကာင္ မဟုတ္တာေတာ့
ေသခ်ာတယ္ ...
သူမွ်ားေနတာ
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုလား
လြင့္ေနတဲ့တိမ္တစ္အုပ္ကိုလား ...
ဗင္းဆင့္ရဲ႕နားရြက္တစ္ဖက္ကိုလား ...
ဒါမွမဟုတ္
ေနာက္ထပ္အခန္းတစ္ခုလား...။
မ်ိဳးေတဇာေမာင္
စတိုင္သစ္၊ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၄

ကြ်န္ေတာ္၏ တိမ္မ်ား၊ နာရီမ်ား

အလယ္႐ိုးမေပၚမွာ က်ေပ်ာက္ခဲ့တယ္...။
လူေတြၾကားက
ေအးခဲေနတဲ့ ပင္လယ္ကိုထုခြဲဖို႔
"ကပ္ဖကာ"စာေရးခဲ့တယ္၊
က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အတတ္ပညာေတြဟာ
လူမသမာရဲ႕လက္ထဲက ပုဆိန္လိုျဖစ္သြားရတာ
ဝမ္းနည္းတယ္ - တဲ့ (အိုင္စတိုင္း)
ဟုတ္ကဲ့.....
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ တိမ္ေတြ၊ နာရီေတြကေတာ့
႐ိုးမေပၚမွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၿပီ...၊
ယုဇနစံပယ္ပြင့္ကေလး တစ္ပြင့္လည္း
ပါဂ်ဲ႐ိုးေပၚမွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့သတဲ့။
ေရဂင္...ကိုေတာ့
အေမရိကန္ပညာတတ္ေတြက
မႀကိဳက္ၾကဘူး...ဆိုပဲ
ႊwhy ? ဘာေၾကာင့္
ေရဂင္ဟာ ေၾကာ္ျငာနဲ႔ "စား"လို႕တဲ့
ေဟာဒီ.....
ေၾကာ္ျငာေခတ္၊ ေၾကာ္ျငာကမၻာႀကီးထဲမွာ
အမွန္တရား  "နစ္" သြားမလား
တိမ္မ်ား၊ နာရီမ်ား၊ စံပယ္ပြင့္မ်ား
က်န္းမာပါေစ.....။

ကဗ်ာ စတိုင္သစ္ 2004 ၊ စိုးၿမင့္သိန္း

က်ေနာ္မၿဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ခုနွစ္မ်ား

ဒု႒ဝတီ ျမစ္ကမ္းပါးေပၚက
ငါ ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
စစ္ကိုင္းတံတားႀကီးရဲ႕ ေအာက္မွာေတာ့
ဧရာဝတီရဲ႕ျမစ္ေရေတြ စီးေမ်ာသြားခဲ့ၿပီ
လီနီယာလား၁၊ နန္းလီနီယာလား၂ ငါမသိ။
ဧရာဝတီျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ခုႏွစ္ေတြဟာလည္း
ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္မွာ စီးေမ်ာကုန္ၾကေပါ့။
ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေတြဟာလဲ
စစ္ၿပီးေခတ္ကနာရီခ်ိန္သီးေတြလို ေမာပမ္းႏြမ္းနယ္လို႔။
ငါ့ေက်ာကိုလွန္မၾကည့္လိုက္ပါနဲ႔
(တဆိတ္သီးခံပါ)
ပန္းျဖစ္သြားတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ
ေနေလာင္မွာ စိုးလို႔ပါ
မိုးေကာင္းကင္ႀကီးၿပိဳက်မလာခင္ေတာ့
ဒီေကာင္ (ေမာင္သင္းေဝ) သီခ်င္းဆိုေနပါဦးမယ္
ေဟာ .....
မၾကာခင္မွာ ေႏြဦးေရာက္ၿပီေလ။ ။
ေမာင္သင္းေဝ
၁။ linear
၂။ nonlinear

Cyber love

လူ၏သမိုင္းအက်ဥ္း

ေရေတြလို စုစည္းၾက
ေရေတြလို စီးဆင္းၾက။
အမ်ားသံုးတယ္လီဖုန္း
အမ်ားသံုးအိမ္သာ
အမ်ားသံုးစကားလံုး
အမ်ားသံုးပန္းၿခံ။
တိမ္ေတြလိုဆင္တူၾက
တိမ္ေတြလိုသ႑ာန္ကြဲၾက။
မုဆိုးက စိုက္ပ်ိဳးသူ
စိုက္ပ်ိဳးသူက ေက်းကြ်န္
ေက်းကြ်န္က အလုပ္သမား
ေလးျမားေတြ၊ ထြန္သြားေတြ
ပိရမစ္ေတြ၊ ေခြ်းစက္ေတြ
စစ္ပြဲေတြ၊ ဝါဒေတြ။
မီးလွ်ံလိုကူးစက္ၾက
ၿပီးေတာ့...
မီးလွ်ံလိုၿငိမ္းေသၾက။ ။
သစၥာနီ

ေဖေဖၚ၀ါရီ မွတ္တမ္း

ဒီ ေဖေဖၚ၀ါရီလထဲမွာေပါ့ ..
လြန္ခဲ့တဲ့ ..
၉၅ နွစ္ က ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕လြပ္လပ္ေရး ဖခင္ၾကီး
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း” ကို ေမြးဖြားခဲ့တယ္ ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ..
၆၄ နွစ္က ၿမန္မာနိုင္ငံၾကီး လြပ္လပ္ေရးရဖို႔
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္ ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ..
၄ နွစ္က က်ေနာ့္ဘ၀ထဲကို
ခ်စ္ရသူေလး ေရာက္လာခဲ့တယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ..
၁ နွစ္က ဗယ္လင္တိုင္းေန႔မွာ
က်ေနာ့္ကို ခ်စ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကား
ခ်စ္သူႏွဳတ္ဖ်ားက ၾကားခဲ့ရတယ္ ။
ေနာင္လာမဲ့ နွစ္မ်ားစြာက
ေဖေဖၚ၀ါရီေတြကိုလည္း ရင္ခုန္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း … ။
ေနမင္းယု .. ၁၄.၂.၁၀

ကိုယ္ရံေတာ္

ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္

ကမၻာေက်ာ္ ရုရွား ကဗ်ာဆရာၾကီး မာယာေကာ့ဗ္စကီးရဲ႔ ေဘာင္းဘီ၀တ္မိုးတိမ္ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာရွည္ၾကီးပါ .. ။
ၿမန္မာေက်ာ္ ဆရာေမာင္သာနိုးက ဘာသာၿပန္ၿပီး က်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွ မန္ဘာ nickybuddy မွတဆင့္ ရရွိပါတယ္ . ခံစားၾကည့္ၾကပါ .. ။

ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္
စကားခ်ီး
အဆီျပန္ဆိုဖာေပၚ ဝ၀ၿပဲၿပဲ လက္ပါးေစလို
ႏူးညံ့ေပ်ာ့အိ ဦးေႏွာက္ထက္မွာ အိပ္မက္မက္ေနတဲ့
ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႔ စိတ္ကူးကို
ေသြးစြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားရဲ႔ အဝတ္စုတ္နဲ႔
ေလွာင္ေျပာင္လိုက္
မထိေလးစား စပ္ပူစပ္ေလာင္ ဝလန္ေအာင္
သေရာ္လိုက္မယ္။
က်ဳပ္ဝိညာဥ္မွာ ဆံျဖဴတစ္ပင္မရွိဘူး
အဘိုးအိုဆန္တဲ့ ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႔မႈမ်ိဳး ေဝလာေဝး၊
ခြန္အားျပည့္ဝတဲ့ အသံနဲ႔ ေလာကကို ထစ္ခ်ဳန္းလို႔
က်ဳပ္သြားေနတယ္၊ လူေခ်ာ လူလွ
ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္သားကေလး။
လူသိမ္လူေမြ႔တို႔
ခင္ဗ်ားတို႔က ခ်စ္ျခင္းေမတၲာကို တေယာပေၚ
တင္ၾကတယ္။
အရိုင္းအစိုင္းတို႔ကေတာ့ ေမတၲာကို ဗံုေပၚ
တင္ၾကရဲ႔။
ဒါေပမယ့္ ထူထဲထဲ ႏႈတ္ခမ္းေတြခ်ည့္
ျဖစ္သြားေအာင္
က်ဳပ္လို ေျပာင္းျပန္ လွန္ပစ္ဖို႔ေတာ့
တတ္ႏိုင္မယ္ မဟုတ္ဘူး။
ပိုးဖဲထည္လႊမ္း ဧည့္ခန္းထဲက
ပညာယူဖို႔ ထြက္လာခဲ့ၾက။
နတ္မ်ိဳးႏြယ္ဂိုဏ္းဝင္ ဗ်ဴရိုကရက္ ကိုလူေခ်ာတို႔။
ထမင္းခ်က္ဟာ ခ်က္ျပဳတ္နည္းစာအုပ္
စာမ်က္ႏွာေတြ လွန္သလို
ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ၿငိမ္ဆိတ္ဆိတ္ လွန္ေလွာတတ္သူတို႔။
ဆႏၵရွိၾကရင္ေဒါသမာန္ထန္ျပင္းတဲ့ ေသြးနဲ႔သားနဲ႔ ျဖစ္ျပမယ္။
ၿပီး ေကာင္းကင္လို အသံေျပာင္းလို႔မို႔
ဆႏၵရွိၾကရင္ေျပာစရာ မရွိေအာင္ ႏူးညံ့ျပလိုက္မယ္။
ေယာက်ၤားမဟုတ္-ေဘာင္းဘီဝတ္ မိုးတိမ္ရယ္လို႔။
ပန္းေဝေဝနဲ႔ နိဆရွိတယ္လို႔ က်ဳပ္မယံုဘူး
တခါထပ္ၿပီး က်ဳပ္ ဟိမဝႏၲာ ခ်ီးက်ဴးခန္း
ဖြင့္လိုက္ဦးမယ္ေဆးရံုလို ေလ်ာင္းစက္ေနၾကတဲ့ ေယာက်ၤားေတြကို
စကားပံုလို ေဟာင္းျမင္းေနတဲ့ မိန္းမေတြကို။

ဇာတ္ေမ်ာ

စိတ္လိုလက္ရေလး ေနခဲ့ပါေစကြယ္
မ်က္ရည္မခိုင္ဘဲနဲ႕ေတာ့
ေနရာေဟာင္းေလးဆီ ဘယ္လိုျပန္သြားရႏိုင္မလဲ။
ရာသီဥတုေတြ ကိုယ့္ဘက္ပါကတည္းက
အသည္းကြဲျခင္းမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖို႕ကို
ငါ့ကိုယ္ကို ကဗ်ာဖြဲ႕ၿပီး
ယဲ့ယဲ့ေလး လည္စင္းေစာင့္ေနခဲ့သူပါ။
ဘာမွမလိုခ်င္ဘူးခ်စ္သူ
ရဲရဲႀကီး ခုတ္ျဖတ္ထားရစ္ခဲ့ေတာ့
ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ခ်ိန္မွဆို
မင္းကိုဘယ္သူျပန္ပို႕မလဲ
အေမွာင္ညထဲ ငါေသလည္း စိုးထိတ္ေနဦးမယ္။
တစ္ဘဝလံုးနဲ႕ ]က} ခဲ့တာေတာင္
ဇာတ္ညႊန္းဖတ္ခြင့္မရတဲ့ ျပဇာတ္ကို
ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ ငါ ]က} မိတာလဲ
အဲဒီေခါင္းစဥ္
]အခ်စ္} လို႕ နင္မတပ္လိုက္ခင္အထိ
ခုေတာ့
ပိပိရိရိ အလွည့္စားခံ။
သစၥာပိုင္စိုး

ေဝးက်န္ခဲ့ေန႕

အမုန္းမွာ ဘယ္ႏွခါ လြမ္းရမယ္
မွာတမ္း မရခဲ့သူ။
ကိုယ့္ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ ကမ္းလံုးျပည့္
စပယ္ေတြ တေဖြးေဖြးေျြကခန္း
ဘယ္အနမ္းနဲ႕မွ မေၾကေတာ့။
သစၥာတရား အၿပိဳအပ်က္ၾကား
ဆြဲမိဆြဲရာ ကိုယ့္ကဗ်ာအစအနေတြ
အၿငိဳးနဲ႕ ကြ်မ္းေလာင္။
႐ြတ္ဆိုေနက်
နာမည္ေလး ေျပးထြက္အသြားမွာ
ပဲ့တင့္သံေတြ ျပန္မလာဘူး
ရယ္ရင္ ေပါ့ေပမယ့္
ငိုၿပီး ေလးေနမိ။
ကမၻာ့ေၾကကြဲစရာမ်ားထဲ
ကိုယ့္ရင္နင့္မႈ အျပင္းဆံုး
ဒီေန႕သတင္းစာမွာ မပါတာကလြဲရင္
ကိုယ့္အသည္းကြဲျခင္း
တခမ္းတနား ႀကီးက်ယ္တယ္။
သစၥာပိုင္စိုး

ေဇယ်ာလင္းအေရးအသားလို မိန္းမ

အေနအထိုင္ မတတ္သူ
စာရြက္လွန္လိုက္မိတာက ငါ့အမွား
အဓိပၸါယ္ ရြဲ႔ေစာင္းလို႔
ဝမရွိပဲဝိလုပ္ခ်င္တဲ့ ရုပ္တု
မင္းဟာ..ငါမၾကိဳက္ေတာ့တဲ့ ကဗ်ာ
ငါမကိုးကြယ္ႏိုင္တဲ့ ဘာသာေရး
ရွင္ေၿပာေတာ့ ကြၽန္မကရွင္မဖဲ႔ႏြ ဲ႔ႏြ ိုင္တဲ့ သေကၤတဆို
ငါ
ဆြဲေဆာင့္လိုက္ရရင္ ပြင့္ထြက္သြားေတာ့မယ္
ေၿပာင္းလဲၿခင္းဟာ အမွန္တရား
အနိစၥကို စာလံုးမွန္ေအာင္ မေပါင္းတတ္ဘဲ
နထၴိဝါဒအေၾကာင္း လာမေၿပာနဲ႔
အခ်စ္မရွိဘူးဆိုရင္ ကြၽန္မသတ္ေသလိုက္ေတာ့မယ္
ဘာလဲ
မင္းက ဆီလီယာပလာသ့္မို႔လို႔လား
အႏုပညာနဲ႔ အတင္းေၿပာတာ
လွပတဲ့ ေအာက္တန္းက်မႈပဲ
ေရာ့ခ္.....ေရာ့ခ္
ရွင္ကြၽန္မကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္န႔ ဲ
ေရာ့ခ္.....ေရာ့ခ္
အစြယ္အေဖြးသားနဲ႔
ေၿမြေဟာက္လို မိန္းမ
မင္းေလသံကို ကီးခ်ိန္းစမ္း
မင္းလွ်ာကို ေခါက္ထားစမ္း
ကြၽန္မတို႔ ရင္ၾကားေစ့လို႔ မရႏိုင္ေတာ့ဘူးလား
မိတၲဗလ ဋီကာစာသားေတြ
လူမႈဆက္ဆံေရး သင္တန္းမွာ သြားေၿပာ
ေငေြ ၾကး လိင္န႔ဂဲ ုဏ္ၿဒပ္
မိန္းမေတြ အလိုရွိတာ ဒါပဲမဟုတ္လား
အမွန္တရားမို႔ နားခါးမယ္
ငါ့ကို
အဲ့ဒီေၿမြမ်က္လံုးမ်ိဴးနဲ႔ မၾကည့္နဲ႔
ကိုယ့္ အဓိပၸါယ္န႔ ဲ ကိုယ္ေန
အၿဖစ္မွန္ကို ၿမင္ေအာင္ၾကည့္
အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ
လူႏွစ္ေယာက္အၿပန္အလွန္ စစ္ေၾကၿငာၿခင္းပဲ
အခ်စ္ဆိုတာ
ယာယီ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားၿခင္းပဲ
ငါဟာ
ေပါက္ကဖြဲ ို႔ အသင့္ၿဖစ္ေနတ့ ဲ
ဗံုးတစ္လံုး
ရက္စ္ေအာ္ႏိုး
ဒူးေအာ္ဒိုင္း
ဗို႔အား ၆၆၀ဝ
သတိ အႏၲရယ္
ေသတတ္တယ္။
ေအာင္ရင္ၿငိမ္း

ဒီအခန္းကို မင္းမဝင္ရဘူး ႐ိုစီ

ဒီအခန္းကို
မင္းမဝင္ရဘူး ... ႐ိုစီ။
ဒီအခန္းဟာ
ကမၻာဦးက်မ္းရဲ႕
ပထမဦးဆံုးေသာ သင္ခန္းစာ
ဒါေပမယ့္
ငါ့အခန္းကို
မင္းမဝင္ပါနဲ႕ ... ႐ိုစီ။
ကမၻာဦးအစကတည္းက
ဒီအခန္းေၾကာင့္
လူသားေတြ အားလံုး
စီးကရက္တစ္လိပ္လို
ေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ၾက။
ဒီအခန္းဟာ
ကမၻာေျမရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
အႏုပညာ
သစၥာတရားနဲ႕
အျခား ... အရာမ်ားစြာကိုလည္း
ေမြးဖြားေပးခဲ့။
သန္႕စင္မြန္ျမတ္တဲ့ ..ဒီအခန္း
ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ..ဒီအခန္း
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ ယံုၾကည္စြာ
မင္းနဲ႕ငါ
ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းခ်င္ေပမယ့္။
႐ိုစီ
အဘယ္မွ် ခ်ိဳၿမိန္ေသာ
သစ္သီးတစ္လံုးျဖစ္ေစ
ဘုရားသခင္တားျမစ္ခဲ့တဲ့
ဒီအခန္းအတြက္
ငါတို႕...
ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းနဲ႕
လြမ္းေနၾကမယ္။
သက္ေဝကိုကို

ဒုတိယတန္းစား

ကြ်န္ေတာ့္ ရင္အံုေလွာင္ခ်ိဳင့္မွာ
ျခေသၤ့တစ္ေကာင္ ႐ွိပါတယ္
သူက ...
ကြ်န္ေတာ့္ စကားႏြမ္းေတြကို
မစားသံုးခ်င္ဘူးတဲ့။
ေကာင္းကင္ရဲ႕ေအာက္မွာ
လတ္ဆတ္တာ ဘာမွမ႐ွိဘူးလို႕
ေျဖာင့္ဖ်တာေတာင္မွ
သူက .. မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။
ကြ်န္ေတာ့္ကို
တစ္ခ်ိန္လံုးကုတ္ျခစ္ကာ
ဟိန္းေဟာက္လိုက္
ေတာင္းပန္လိုက္နဲ႕ပါပဲ။
ကဲ ...
မီးေတာင္လို ေပါက္ကြဲလို႕
သူ ..
လြတ္လာၿပီဆိုပါစို႕ ..။
ဘယ္မွာလဲ ... သူ႕ေကာင္းကင္
ဘယ္မွာလဲ ... သူ႕လြင္ျပင္။
သူက အ႐ိုင္းဆန္တယ္
ကြ်န္ေတာ့္လို လိုက္ေလ်ာညီေထြ
မေနတတ္ဘူး၊
ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္က
ထပ္ခိုးေလးတစ္ခုေတာင္
သူ ခိုလံႈဖို႕ ရမွာမဟုတ္ဘူး။
ကြ်န္ေတာ့္လို ဒုတိယတန္းစားေတြနဲ႕
မပတ္သက္ခ်င္ပါဘူးလို႕
သူဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ
သူ႕ထြက္ေပါက္ကို ပိတ္ထားရမွာပဲ။
နာက်င္၊ ေမာပန္း၊ ေလးလံ
အာ႐ံုေတြ ကန္းခဲ့ၿပီ ...။
ပ်ံသန္းေနတဲ့
တိမ္တိုက္ေတြျမင္ရင္ေတာင္
အားက်ရမွန္းမွ မသိ
ထံုေပေပစိတ္နဲ႕သာ
ၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္။
ခုေနမ်ား ...
တန္ခိုး႐ွင္တစ္ပါးက
ေပ်ာ္ေစသတည္း လို႕
ေကာင္းခ်ီးေပးရင္ေတာင္
ႏွစ္မ်ားစြာက ေအးခဲခဲ့တဲ့
မ်က္ရည္ေတြသာ
ေပ်ာ္က်လာမယ္ ထင္ပါရဲ႕ ...။
တင္မင္းထက္
(စက္မႈတကၠသိုလ္မွ အမည္မသိကဗ်ာစာအုပ္)

ဆယ္ေက်ာ္သက္ရဲ႕ ရည္းစားစာ

စြဲစြဲလမ္းလမ္း ေကြ႕ေကာက္ေနတဲ့ လမ္းေပၚ
တစ္ဟုန္ထိုးေမာင္းႏွင္ခဲ့တဲ့ စြန္႕စားခန္းတစ္ခုကို
အနားကပ္ၿပီး မီးနီမျပလိုက္ပါနဲ႕ .. ခ်စ္သူ
ငါဟာ အခ်စ္မွာ ဘရိတ္ေပါက္ေနတဲ့ ကားတစ္စီးပါ။
အခ်စ္ရဲ႕ အႏိုင္အ႐ံႈးကို ေ႐ႊဂိုးနဲ႕ ဆံုးျဖတ္မယ္တဲ့
ခ်စ္သူရယ္ . .
တစ္ဖတ္သားကို ကိုယ္ေယာင္ျပလွည့္စားၿပီး
လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ကန္တင္လိုက္တဲ့ ႏွလံုးသားကို
အၿပိဳင္ဂိုးသြင္းဖို႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကစားမိတဲ့အခါ
ငါ့ကို အနီကပ္မျပပါနဲ႕။
ငါ့တစ္ေယာက္ထဲ အခန္းထဲမွာ . .
မင္းအၾကည့္ေရာင္စံုကို နံရံမွာ ျခယ္သရင္း
မင္းအၿပံဳးပြင့္ေတြ တမ္းတမ္းတတ ပန္းလိုတြဲသီရင္း
မင္းရဲ႕ ကိုယ္ဟန္ေလးေတြ ငါ့မွန္ျပတင္းမွာ အရိပ္ထိုးရင္း
ငါေမာ့ေသာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ မင္းရနံ႕ေတြ
ငါေမ့ေလ်ာ့ခဲ့တဲ့ မင္းမ်က္ဝန္းထဲက ေန႕မ်ားစြာ
ငါနစ္ျမဳတ္ခဲ့တဲ့ မင္းရယ္သံထဲက နာရီမ်ားစြာ
မင္းလက္ဖမိုး ေသြးေၾကာစိမ္းေလးေတြက တစ္ဆင့္
ငါ့ႏွလံုးသားထဲ ျပင္းျပင္းျပျပ စီးဆင္းသြားၾကေပါ့။
ဒါေတြအားလံုးဟာ
ကမၻာလဆန္းတစ္ရက္ေန႕အထိ
ေရးေနမိဦးမယ့္ ငါ့ဒိုင္ယာရီပါ။
ဘယ္မွာလဲဟင္ . .
မင္းရဲ႕ ငဲ့ၾကည့္ညႇာတာ အၾကင္နာ . .
ဒါဟာ
အ႐ိုးမ႐ွိတဲ့ လွ်ာေပၚက
ကေယာင္ကတမ္းစကားေတြ မဟုတ္ပါဘူး
ေသြးအကၡဂာနဲ႕ ထုဆစ္ထားတဲ့ စကားေတြပါ။
ငါ့အစြဲအလမ္းေလးေရ . .
ေနရာတကာမွာ ေခါင္းမာခဲ့ၿပီး
အသည္းမာတယ္ ခံႏိုင္ရည္႐ွိတယ္လို႕
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးခဲ့တဲ့ေကာင္ကို
မင္းရင္ခြင္မွာ . . ဒီတစ္ခါေတာ့
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ က်ဆံုးခြင့္ေပးပါ။
(အခ်စ္ကိုယ္စားျပဳဝါက်မ်ား)
သွ်ီသူေအာင္