လူနာ

သူတို႔စားပြဲ

ခ်စ္ဦးေႏြ

ေလ႐ႈးေတြေဝ့
႐ြက္ေၿခာက္ ေတြေသြ႕လို႕
ၿမဴေဝွ႕လို႕ မုန္းထမ္း႐ွာ
႐ိုးညွာတံေတြက်ဲ
စြတ္႐ႊဲတဲ့ ခႏၶာ
ပူၿပင္းကာ ေနထား
ရင္ဆိုင္အားမေလွ်ာ့
မ်ားေၿပာတဲ့လူသား
မုန္းထားၾကေစဦး
ေလ႐ႈးမွာေပ်ာ္ၿမဴး
႐ြက္ေၿခာက္ေတြခူးလို႕
ၿမဴထူးကိုေက်ာ္လႊား
႐ိုးညွာတံက်ဲမ်ားကို
ၿခယ္ဆြဲကာေႏြပံုရိပ္သို႕
ၿမတ္ႏိုးလို႕ခ်စ္သား ..............။

သိုးေက်ာင္းသားအခ်စ္

ေၾကကြဲစြာ နားလည္ခဲ့တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ
ရက္စက္တဲ့ နတ္ဖုရား
ေတာမွာဖြားလို႔
ျခေသၤ့မရဲ႔ ႏို႔စို႔ၿပီး
ႀကီးျပင္းလာသူပါလားကြယ္။

သူ႔ရဲ႔ ေတာက္ပတဲ့ မီးလွ်ံ
ငါ့ကို ရိုးတြင္းျခင္ဆီအထိ
ေလာင္ကြ်မ္းေစခဲ့တယ္။

ညမ်က္ခံုးေအာက္က
စူရွမာေၾကာတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္သူရယ္
မင္းရဲ႔ သိုးေက်ာင္းသားရင္ခြင္
တစ္ခါေလာက္ ျပန္ဝင္ပါဦးလား
တစ္ခါေလာက္ နမ္းပါဦးလား
ဪသာ္.. အခ်ည္းႏွီးအနမ္းဆိုတာလဲ
ၾကည္ႏူးမႈကို ေပးစြမ္းတာပါပဲ
ရက္စက္တဲ့မိန္းကေလးရယ္..။

သီယိုကရီးတပ္စ္
(ဘီစီ ၃၀ဝ-၂၅၀ခန္႔)

အခန္း

အခန္းဟာ
ကုဗတံုးဆန္ဆန္ပဲ
သူ႕ကိုသူ အလံုပိတ္ထားတယ္။
အခန္းနံပတ္
ဘယ္ေလာက္လဲလို႔ မေမးနဲ႔တဲ့
သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သူမရပ္တည္ဘူးဆိုပဲ။
အခန္းထဲမွာ
ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ျခင္းအႏုပညာဟာ
လွပစြာ ...
လိပ္ျပာသန္႕စြာ ...
ေနထိုင္တယ္။
အခန္းထဲမွာ
လျခမ္းေကြးေလးခပ္ပ်ပ် သာေနတယ္ ...
လျခမ္းကေလးေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
တစ္စံုတစ္ရာကို သူ မွ်ားေနရဲ႕ ...။
သူမွ်ားေနတာ ငါးတစ္ေကာင္ မဟုတ္တာေတာ့
ေသခ်ာတယ္ ...
သူမွ်ားေနတာ
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုလား
လြင့္ေနတဲ့တိမ္တစ္အုပ္ကိုလား ...
ဗင္းဆင့္ရဲ႕နားရြက္တစ္ဖက္ကိုလား ...
ဒါမွမဟုတ္
ေနာက္ထပ္အခန္းတစ္ခုလား...။
မ်ိဳးေတဇာေမာင္
စတိုင္သစ္၊ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၄

ကြ်န္ေတာ္၏ တိမ္မ်ား၊ နာရီမ်ား

အလယ္႐ိုးမေပၚမွာ က်ေပ်ာက္ခဲ့တယ္...။
လူေတြၾကားက
ေအးခဲေနတဲ့ ပင္လယ္ကိုထုခြဲဖို႔
"ကပ္ဖကာ"စာေရးခဲ့တယ္၊
က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အတတ္ပညာေတြဟာ
လူမသမာရဲ႕လက္ထဲက ပုဆိန္လိုျဖစ္သြားရတာ
ဝမ္းနည္းတယ္ - တဲ့ (အိုင္စတိုင္း)
ဟုတ္ကဲ့.....
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ တိမ္ေတြ၊ နာရီေတြကေတာ့
႐ိုးမေပၚမွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၿပီ...၊
ယုဇနစံပယ္ပြင့္ကေလး တစ္ပြင့္လည္း
ပါဂ်ဲ႐ိုးေပၚမွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့သတဲ့။
ေရဂင္...ကိုေတာ့
အေမရိကန္ပညာတတ္ေတြက
မႀကိဳက္ၾကဘူး...ဆိုပဲ
ႊwhy ? ဘာေၾကာင့္
ေရဂင္ဟာ ေၾကာ္ျငာနဲ႔ "စား"လို႕တဲ့
ေဟာဒီ.....
ေၾကာ္ျငာေခတ္၊ ေၾကာ္ျငာကမၻာႀကီးထဲမွာ
အမွန္တရား  "နစ္" သြားမလား
တိမ္မ်ား၊ နာရီမ်ား၊ စံပယ္ပြင့္မ်ား
က်န္းမာပါေစ.....။

ကဗ်ာ စတိုင္သစ္ 2004 ၊ စိုးၿမင့္သိန္း

က်ေနာ္မၿဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ခုနွစ္မ်ား

ဒု႒ဝတီ ျမစ္ကမ္းပါးေပၚက
ငါ ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
စစ္ကိုင္းတံတားႀကီးရဲ႕ ေအာက္မွာေတာ့
ဧရာဝတီရဲ႕ျမစ္ေရေတြ စီးေမ်ာသြားခဲ့ၿပီ
လီနီယာလား၁၊ နန္းလီနီယာလား၂ ငါမသိ။
ဧရာဝတီျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ခုႏွစ္ေတြဟာလည္း
ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္မွာ စီးေမ်ာကုန္ၾကေပါ့။
ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေတြဟာလဲ
စစ္ၿပီးေခတ္ကနာရီခ်ိန္သီးေတြလို ေမာပမ္းႏြမ္းနယ္လို႔။
ငါ့ေက်ာကိုလွန္မၾကည့္လိုက္ပါနဲ႔
(တဆိတ္သီးခံပါ)
ပန္းျဖစ္သြားတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ
ေနေလာင္မွာ စိုးလို႔ပါ
မိုးေကာင္းကင္ႀကီးၿပိဳက်မလာခင္ေတာ့
ဒီေကာင္ (ေမာင္သင္းေဝ) သီခ်င္းဆိုေနပါဦးမယ္
ေဟာ .....
မၾကာခင္မွာ ေႏြဦးေရာက္ၿပီေလ။ ။
ေမာင္သင္းေဝ
၁။ linear
၂။ nonlinear