ငါး

တစ္ဘဝလံုးလံုးလိုမွ်ားေနခဲ႔
ငါးရယ္လို႔တစ္ေကာင္တစ္ေလမွမမိ
ၾကည္စမ္း၊မိမယ္႔မိေတာ့
စၾကာဝဠာၾကီး အေပၚကိုဆြဲတင္လိုက္ေတာ႔
ငါ႔ ငါးမွ်ားတံဟာ ကိုင္းညႊတ္ၿပီး
သက္တံၿဖစ္သြား
ငါ႔ ကိုၿပန္မွ်ားခဲ႔ေပါ႔ ။ ။
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္

အမည္မဲ့

မိုနာလီဇာသိ ု႕ ရင္ဖြင့္ျခင္း

ဟုတ္တယ္
မိ ုနာလီဇာ
အခ်စ္ဆံုးပါလို႕
စကားလံုးေတြ မတပ္ခ်င္ဘူးကြယ္။
မင္းအၿပံဳးေတြ
ဆြတ္ယူဖမ္းစားခဲ ့လိ ု႕
အလကၤာနဲ႕ သခၤါရ
ပ်က္လံ ုးထုတ္ခံရေပါင္းလဲ .. မ်ားၿပီ။
ညီမွ်ျခင္းေတြထဲက
မညီမွ်ျခင္းေတြအတြက္
သိမ္ေမြ႕စြာ ႀကိဳးစားပါရေစ
ငါ့ဝိဥာဥ္ေတြ .. မသန္႕စင္ေတာ့ဘူး။
မိ ုနာလီဇာ
ခံစားမႈ စစ္စစ္ထဲကိ ု
တိုးဝင္ၿငိတြယ္ရင္း
ခ်ိန္ခြင္ျငႇာ ညႇိတဲ ့ခဏ
ဟိုး ... ေဝးေဝးမွာ ေျပးထြက္စြန္႕ခြာ
ေက်ာခိ ုင္းထားလိုက္စမ္းပါ။
ဒီမွာ
မိ ုနာလီဇာ
မျပတ္သားျခင္းေတြနဲ႕
ယဥ္ပါးခဲ ့လိ ု႕
အသည္းႏွလံုးဆိုတဲ့ တန္ဘိုးဟာ
အၿမဲတမ္း ဆံ ုးပါးခဲ ့ရတယ္
အညတရရဲ႕ အတၲအတြက္
ဘဝမွာေနေပ်ာ္ဖိ ု႕
ေဖ်ာ္ေျဖေရး ေတးတစ္ပုဒ္
အဟုတ္ကိ ု
နားမေထာင္ခ်င္ဘူးကြယ္။
ဒါေပမယ့္
ရာစုမ်ားစြာရဲ႕
ၿဂိဳလ္နကၡတ္ေတြ ျဖတ္သန္းရင္း
ေခ်းေညႇာ္ညစ္ထပ္
ထံုထိုင္းေလးလံလြန္းလို႕
သတၲဳသံေပါက္ေနတဲ့
ငါ့အသံနက္နက္နဲ႕
ဟစ္ေအာ္လိုက္ေတာ့မယ္
မင္းအၿပံဳးေတြ .. ႐ုတ္သိမ္းေပးပါ
မိ ုနာလီဇာ
ငါ ...
ျပတ္..သား ..ခ်င္ ..တယ္ ။

ေနဆူးသစ္

ေအးစက္စက္ မီးလွ်ံ

မ႐ြာျဖစ္ေသးတဲ့ မိုးေရေတြ
ေလးလံေနတဲ့ ငါ့ေကာင္းကင္
တိမ္တိုက္ေတြ အထပ္ထပ္။

ငါ့ရဲ့ အခြံသက္သက္မီးအိမ္မွာ
ထြန္းညႇိမယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္
မင္းမျဖစ္ေသးသမွ်
အထီးက်န္ ဆန္ေနရဦးမယ္။

... ... ဆန္းၾကယ္စြာ
(ဒါမွမဟုတ္) ႐ိုးစင္းစြာ
မင္း သိလာပါလိမ့္မယ္။

ငါ့ရင္ျပင္တစ္ခြင္လံုး
မၿငႇိမ္းရက္တဲ့မီးေတြ
ျမင္ရင္ေတာင္ ငဲ့ညႇာမေနပါနဲ႔
ေလာင္ကြၽမ္းျခင္း မင္းအတြက္မို႔
ၿငိမ္းေအးမႈလို႔ ငါမွတ္ယူပါ့မယ္။

မင္းမ်က္၀န္းရဲ့ ျမားတစ္စင္း
ငါ့စိတ္ကို ညႇိဳ့ငင္
စကားလံုးေတြ
ငါ့ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကုိ တံခါးေခါက္ေနၿပီ။

႐ိုးေျဖာင့္တဲ့ ျမစ္တစ္စင္းပမာ
တည္ၿငိမ္လြတ္လပ္စြာ
စီးဆင္းလာခဲ့သမွ်
ငါ ၿမိဳသိပ္ခဲ့ရတာေတြ
မင္းကိုေႏြးေထြးေစႏိုင္ပါ့မလား...။

ငါခံစားရသမွ်
မင္းခံစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ဒီေလာက္ထိေျခာက္ေသြ႔ေနမယ္မထင္ဘူး
ငါ့ရဲ့နက္႐ႈိင္းမႈကို
မင္းနားမလည္ႏိုင္ေသးေလေတာ့
မင္းရဲ့မီးလွ်ံက ေအးစက္စက္။ ။

တင္မင္းထက္
(၀ိညာဥ္ျပာတို႕ မိုးေကာင္းကင္၊ ၁၉၉၂)